بزرگ بن شهريار الرامهرمزي ( مترجم : محمد ملك زاده )
101
عجائب الهند بره وبحره ( عجايب هند ) ( فارسى )
قسمت دوم [ داستان شمارهء ] : 78 از محمد بن بابشاد شنيدم در جزيرهء نيان كه جزيرهاى است در درياى خارج و فاصلهء آن تا فنصور صد فرسنگ راه است ، قومى هستند آدمخوار كه كلههاى انسان را جمع مىكنند و هركس بيشتر جمجمهء انسان جمع كرده باشد افتخارش بيشتر است . اين مردم شمشهاى مس را به قيمتهاى گزاف مىخرند و مانند طلا آن را نزد خود ذخيره مىكنند و سالها از آن نگاهدارى مىنمايند همچنانكه طلا در نزد ما مدتهاى زياد ذخيره مىشود . در نظر آنها طلا همانقدر و ارزشى را دارد كه مس در نظر ما . فتبارك اللّه احسن الخالقين . [ داستان شمارهء ] : 79 بعد از جزيرهء نيان سه جزيرهء ديگر هست كه براوه ناميده مىشوند مردم اين جزاير نيز انسان را مىخورند و كلههاى انسان را جمع كرده خشك مىكنند و آنها را وسيلهء معاملات خود قرار مىدهند .